գ. Սոլակ, Մայրավանք. պապենական գյուղիս վանքը շարունակում է մնալ կիսավեր...

գ. Սոլակ, Մայրավանք.




Մայրավանքը ներառվել է առաջիկա վերականգնման ենթակա հուշարձանների ցանկում պահպանվածության առումով առավել վտանգված և հուշարձանների տեխնիկական վիճակի մոնիթորինգի ծրագրով 2009 և 2011 թթ. կատարված ուսումնասիրությունների արդյունքում: Մշակույթի նախարարության Պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանության գործակալությունը լռում է, թե կոնկրետ ինչ աշխատանքներ է նախատեսվում կատարել Մայրավանքում, և երբ են սկսվելու այդ աշխատանքները:

Մայրավանքը՝ որպես հանրապետական նշանակության հուշարձան, ընդգրկված է կառավարության հաստատած, Կոտայքի մարզի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցուցակում և սեփականության իրավունքով հանձնված է Հայաստանյայց Առաքելական եկեղեցուն:

Սոլակ գյուղի մոտ գտնվող Մայրավանք Սբ. Աստվածածին եկեղեցի հասնելու համար սկսնակ արշավականից պահանջվում է մոտ 2 ժամ: Ահա այստեղից է սկսվում դեպի հուշարձան բարձրացող ճանապարհը:



Մայրավանքը ժայռի վրա է, և դրան հասնելու համար պետք է երկար քայլել հիմնականում ապառաժների, տեղ-տեղ էլ հողի վրայով:






Ճանապարհին ամենից հաճախ հանդիպող ծառը եղևնին է, որը հավանաբար ավելի հեշտ է աճում քարքարոտ տեղանքում:



Իսկ այս ծառերն ամենայն հավանականությամբ մարդն է հրկիզել:



Ճանապարհին կտրած ծառեր էլ հանդիպեցին: Կոճղերի թարմությունից երևում է, որ ծառերը վաղուց են կտրել:



Ժայռն ի վեր բարձրացող ճանապարհի շատ մասերում զգացվում է անձրևից հետո թարմ խոտի և կատվադաղձի հոտը: Ճանապարհի ողջ ընթացքում աչքի զարնող սակավաթիվ բուսատեսակներից ժայռի վրա ամենատարածվածը հենց կատվադաղձն է:



Հեռվում նշմարում է Մայրավանքը, որին հասնելու համար, սակայն, դեռ երկար պետք է քայլել:



Հուշարձանը 7-րդ դարում հիմնադրել է Հովհանն Մայրավանեցին (Մայրագոմեցի): Մայրավանքի Սբ. Աստվածածին եկեղեցին կառուցվել է 11-12-րդ դարերում:





Հուշարձանն այժմ կիսավեր է:



Մայրավանքը գմբեթավոր եկեղեցի է:



Եկեղեցու շուրջը թափված են ժամանակին կառույցի մաս կազմած քարերն ու զարդաքանդակները:



Մայրավանքի խաչքարերից:





Մայրավանքը հարուստ չէ արձանագրություններով:





Եկեղեցու միակ դռնով ներս մտնելուց հետո ակնհայտ է դառնում, որ պակաս անմխիթար ու անխնամ չէ նաև հուշարձանի ներսը:





Եկեղեցու ներսում դեռ պահպանված է Հայկական ՍՍՀ պետշին Հուշարձանների պահպանության և վերականգնման վարչության ցուցանակը, որը խոստանում է օրենքով պատժել հուշարձանը «փչացնողներին»:











Մայրավանքից հետդարձն ավելի կարճ է տևում: Հուշարձանն ավելի ու ավելի փոքր է երևում, կողքին տեղադրված տաղավարն ու խորոված պատրաստելու հարմարանքը՝ նույնպես:



Մայրավանքի բարձունքից երևում է ողջ Սոլակ գյուղը:



Relax

СУХУМИ ИЮЛЬ 1988 года

Вот что нашёл:








1. Гостиница "АБХАЗИЯ"


2. Вид на город


3. Государственный драм. театр им. С.Я. Чанба


4. Фонтан у драм. театра.


5. Сухуми, фонтаны


6. Памятник Нестору Лакоба


7. Сухумская филармония


8. Уголок Приморского бульвара


9. Сухумский ботанический сад.


10. Сухуми, у причала


Продолжение следует...
Relax

Что бы вы подумали, если бы получили такую СМСку?

Оригинал взят у puerrtto в Что бы вы подумали, если бы получили такую СМСку?
Если вам пришло такое сообщение, как на картинке - значит вы в Грузии и это круто! Если честно, то после стамбульского опыта с арендой квартиры, когда мы на двое суток оказались без воды (то не вина хозяев, а авария по всему району Кадыкёй, но тем не менее), я с большой опаской ждал мой второй опыт с Airbnb, на этот раз в Батуми. Ведь Турция куда более цивилизованное государство, чем Грузия и если коммунальные беды на регулярной основе случаются в огромном Стамбуле, то чео ждать от Батуми? В отелях, по крайней мере, на все случаи жизни есть решение: отключили воду - есть резервуар, нет света - включают генератор. А в частной квартире? Я безусловно сильно утрирую, но после двух дней, как я не принимал душ в Стамбуле, нервы были не в лучшем состоянии. Ну хорошо, мы ходили мыться в соседний отель, дав маленькую денежку администратору, но это не то, что вы ждете от отдыха в комфорте и тепле. Так вот, прилетаем мы в Батуми, получаем ключи от дружелюбной хозяйки. Все отлично и прекрасно, вселяемся. Она уходит и вдруг присылает нам СМСку такого содержания -



Collapse )

кэс серо-зеленый

Как снимали фильм "Гостья из будущего".

Пока в 1980-х в Голливуде снимали «Терминаторов» и прочих «Хищников», в приближающемся к коллапсу СССР прогремели два кинособытия, которые без тени иронии имеют право называться культовыми. Взрослые пока еще необъятной страны от всей души сопереживали бразильской «золушке» Изауре, а дети каждое лето ждали возвращения на экраны футуристического доброго волшебства под названием «Гостья из будущего».



Наверное, у каждого поколения должны быть свои кумиры и островки памяти, к которым приятно возвращаться спустя десятилетия. Для кого-то такими островками станут «Гарри Поттер» или песни группы "Руки вверх", а тогда, 20—30 лет назад, все мальчишки и девчонки переболели «алисоманией». В этом году у фильма «Гостья из будущего» — легендарный телесериал вышел на экраны ровно 30 лет тому назад. С какими трудностями пришлось столкнуться съемочной группе и к каким ухищрениям они прибегали, чтобы снять самые эффектные сцены, мы расскажем в этом репортаже.

Collapse )
Relax

Эротические работы фотографа Tim Pile

Оригинал взят у tettie в Эротические работы фотографа Tim Pile

Сегодня, дорогие друзья и читатели, я предлагаю вашему вниманию подборку эротических работ британского фотографа Тима Пайла (Tim Pile). Некоторые фотографии его авторства вы могли недавно видеть в моём журнале. Эротика Тима несколько отличается от основной массы современного ню. Это необычные позы, нестандартные бэкграунды, нетривиальные сюжеты, примечательная композиция. Многие из его работ удостоились различных наград, выставлялись на выставках и в галереях, признаны Royal Photographic Society, Photographic Alliance of Great Britain и La Fédération Internationale de l'Art Photographique...

01

Collapse )